11 Temmuz 2014 Cuma

Geçmişe Bir Pencere

   
       Ne zaman gelsem içimi sonsuz huzur kaplayan,nereye gidersem gideyim hep özlemini çektiğim babaevinden bir Günaydın! Buraya her geldiğimde eskiyi biraz kurcalamak, biraz da ben yokken değişenleri keşfetmek ilk işim.. Bugünse elimin altında eskimeyen günlüklerim.. Biraz sevinçlerim,biraz öfkelerim,biraz hayallerim.. Hepsi bu eve ait yaşanmışlıklarım.. Çocukluğum,değişen duygularım..
     Kendimi bildim bileli hep yazdım ben.. Konu belirlemeden,üstüne düşünmeden, gelişine.. Yazı benim terapi yöntemim, kendimi en iyi ifade biçimim.. Bazen bir şiirde bazen de bir öykünün ortasında buldum hep kendimi..Favori yazarlarım vardı hep benim ve mektuplaşırdım birkaçıyla.. Zaten ailemden aldığım tüm harçlığı da kitaplara yatırıyor olmam kendime en büyük yatırımdı ,beni bugün ben yaptı.. Yani az ders, ama çok kitaptı benim hayatım..
     Ve sonuç olarak mutluyum.. Günlüklerime geri dönersek..Çok uzun zaman sonra elime aldığım günlüklerime.. Bugün onlarla biraz vakit geçireceğim;çocukluğumu karşıma oturtacağım ve belki güleceğim hayallerime ,sevinçlerimi hatırlayacağım ve yersiz bulacağım öfkelerimi... Bugün gerçek anlamda çocukluğuma ineceğim..